چه کسی جنگ را شروع کرد؟ ۱ (نگاهی به جنگ های صلیبی)

غرب سرزمینی است که منابع طبیعی کمی دارد. مردم اروپا صدها سال در حسرت تصاحب سرزمین‌های دیگر بوده‌اند. به خصوص زمانی که اسلام بسیار پیشرفت کرده بود و مردم جهان با آغوش باز اسلام را می‌پذیرفتند اروپا در تاریکی قرون وسطی به سر می‌برد. در این جا بود که اروپایی‌ها تصمیم به تصاحب سرزمین‌های اسلامی گرفتند. آن‌ها اولین جنگ را آغاز کردند آن هم به بهانه خدا و مسیح. جنگی که سال‌های سال طول کشید و در آن هزاران نفر کشته شدند. جنگی که به جنگ‌های صلیبی مشهور شد. این آغاز دست درازی اروپایی‌ها به جهان بود، و البته در اولین حرکت شکست سختی هم خوردند.
اگر به تاریخ جنگ‌های صلیبی نگاهی بیندازید خواهید دید که غربی‌ها به نام مسیح جنگ‌های زیادی را راه انداخته‌اند و به نام مسیح کشتارهای بی رحمانه ای کرده‌اند که تاریخ هرگز این کشتارها را از یاد نخواهد برد.
سال‌ها از ظهور اسلام می‌گذشت و سرزمین‌های اسلامی با ایمان آوردن ملت‌های مختلف هر روز بزرگ‌تر و بزرگ‌تر می‌شد. کلیسای مسیحیت از رشد اسلام خیلی ترسیده بود. آن‌ها از این می‌ترسیدند که روزی اسلام وارد قلب اروپا شود. مردمانی که اکنون کشور آلبانی را تشکیل می‌دهند مسلمان شده بودند. از طرف دیگر هر روز به ثروت و قدرت مسلمان‌ها افزوده می‌شد. پاپ اورین دوم می‌خواست کاری انجام بدهد باید مردم را به جنگ دعوت می‌کرد. اما به چه بهانه‌ای؟ بهترین بهانه بیت المقدس بود. سرزمینی که هم برای یهودیان و هم برای مسیحیان و هم برای مسلمانان مقدس بود. در این سرزمین مسیحی و یهودی و مسلمان در کنار هم زندگی می‌کردند اما پاپ اعلام کرد بیت المقدس باید به کلیسای روم تحویل داده شود. در سال ۱۰۹۵ پاپ از مردم دعوت کرد تا به جنگ مسلمان‌ها بروند. ارتش کلیسا تشکیل شد. آن‌ها صلیب‌های بزرگی حمل می کردند برای همین به آن‌ها صلیبیون می‌گفتند. اولین جنگ صلیبیون با مسلمان‌ها یک سال بعد روی داد. صلیبیون در راه در بلگراد تعداد زیادی یهودی را کشتند و اموالشان را غارت کردند. اما زمانی که به نیروهای سلجوقیان رسیدند شکست سختی خوردند و پراکنده شدند.
این شکست سخت مسیحیان را بسیار خشمگین کرد و دست به یک لشکر کشی بزرگ زدند. این بار ارتش منظمی ساختند و از ایتالیا به سمت بیت المقدس حرکت کردند. در این زمان در درون حکومت سلجوقیان اختلافاتی به وجود آمده بود همین باعث شد صلیبیون به راحتی به بیت المقدس برسند. آن‌ها سرزمین فلسطین را تصرف کردند و تعداد زیادی از مسلمانان را کشتند و چند سالی در این سرزمین ماندند. در این زمان صلاح‌الدین ایوبی سردار شجاع مسلمان بین‌النهرین و مصر و شام را تصرف کرده و حکومت ایوبی‌ها را راه انداخته بود. صلاح‌الدین در سال ۱۱۸۹ با لشکرش به اورشلیم حمله کرد و به راحتی صلیبیون را شکست داد و آن‌ها را بیرون کرد. اروپایی‌ها این جنگ را جنگ سوم صلیبی می نامند.  در این جنگ ریچارد اول پادشاه انگلیس مجبور به عقب نشینی و امضای قرار داد صلح با صلاح‌الدین شد.
جنگ‌های صلیبی صد سال ادامه یافت . در این صد سال چند جنگ صلیبی دیگر هم اتفاق افتاد. مسیحی‌ها بعد از هر شکست تلاش می‌کردند شکستشان را جبران کنند اما دوباره شکست می‌خوردند. در یکی از این جنگ‌ها مسیحیان ۳۰ هزار نوجوان را برای تصرف بیت المقدس فرستادند اما این بچه‌های بیچاره هرگز به بیت المقدس نرسیدند و بیشترشان در اروپا از بین رفتند و یا توسط مسیحیان دیگر به بردگی گرفته شدند.
در یکی از جنگ‌های صلیبی لویی چهاردهم پادشاه فرانسه با لشکرش به مصر حمله کرد اما اسیر شد و لشکرش از بین رفت. سرانجام مسلمان‌ها شهر عکا را که آخرین پایگاه مسیحیان بود تصرف کردند و جنگ‌های صلیبی تمام شد و دیگر اروپایی‌ها جرات نکردند به سرزمین‌های اسلامی دست درازی کنند.
اما جنگ‌های صلیبی اول با اینکه در تاریخ تمام شد اما زیاده‌خوۀ اروپایی‌ها هرگز تمام نشد. در شماره‌های بعد می‌بینید که اروپایی‌ها از هر فرصتی برای تصاحب سرزمین‌های اسلامی استفاده می‌کردند و از زشت‌ترین حیله‌ها هم بهره می‌بردند. مسیحیان به نام مسیح کودکان در شکم مادرشان را هم می‌کشتند. جنگ‌های صلیبی با اینکه در سال ۱۰۹۵ میلادی شروع شد اما تا الآن ادامه پیدا کرده است.

نظرات بسته شده است.