دلاوران سرزمین من

اگر یک آمار از بچه‌های کشورمان بگیرند و بگویند آیا رابین هود را می‌شناسند حتما خواهند گفت بله. رابین هود یک مبارز انگلیسی بود که با شاه جان مبارزه می‌کرد چرا که این شاه ظالم مالیات سنگینی از مردم می‌گرفت و به همه ظلم می‌کرد. البته رابین هود در واقع یک داستان است و نه واقعیت که ساخته ذهن مردم قرون وسطی در انگلیس است. شخصیت‌های داستانی و واقعی زیاد دیگری هم هستند که برای مردم ما خیلی آشنا هستند. از بتمن و اسپایدر من گرفته تا شخصیت داستانی آیوانهو که ساخته ذهن ژول ورن است. ما با قهرمان‌های واقعی و داستانی غرب به خوبی آشنا هستیم و فکر می‌کنیم قهرمانان جهان همین‌ها هستند. تاکنون از این قهرمان‌ها صدها فیلم ساخته شده است و کودکی بچه‌های ما با امثال رابین هود تمام شده و در بزرگ‌سالی هم فیلم‌های سینمایی این قهرمان‌ها نمایش داده می‌شود.
اما آیا شده است که ما از خودمان بپرسیم که آیا ما هم قهرمانی داریم؟ ما که سرزمینی با تاریخ چند هزار ساله هستیم آیا قهرمانی افسانه‌ای و یا واقعی داریم که به بچه‌ها و بزرگ سالان کشورمان معرفی کنیم؟
ما هرکول قهرمان افسانه‌ای یونان را می‌شناسیم. حتی بازی رایانه‌ای آن را ساعت‌ها بازی کرده‌ایم. انواع افسانه‌ها و اسطوره‌ها و حماسه سرایی‌های غربی را دیده‌ایم اما از داشته‌های خودمان بی خبر مانده‌ایم.
کافی است یک آمار از بچه‌های ایرانی بگیرند که آرش کمان‌گیر را می‌شناسند؟ آیا می‌دانند فریدون چه کسی است؟ آیا داستان رستم را خوانده‌اند؟ آیا چیزی درباره سورنا سردار ایرانی به یاد دارند با اینکه در کتاب‌هایشان درباره او یک خط مطلب خوانده‌اند.
چرا این همه دور برویم هر گوشه از سرزمین ما خاطرات یک قهرمان را در خودش جا داده است. قهرمان‌هایی که خونشان را فدای این سرزمین کردند و وحشت را در دل دشمنان این سرزمین ایجاد نمودند.
ما قهرمانان زیادی داریم که در اسطوره‌های ما زندگی می‌کنند. اگر شاهنامه را در دست بگیری از دل آن می‌توانی ده‌ها قهرمان بیرون بیاوری و با هر کدام چند فیلم و انیمیشن بسازی. و اگر تاریخ اسلام و ایران را مرور کنی هزاران قهرمان را خواهی یافت که هر کدام شخصیت اول سریالی دیدنی می‌تواند باشد.
حتماً این روزها فیلم مختارنامه را می‌بینید و از دیدن آن لذت می‌برید. مختار قهرمانی است که حالا دوباره وارد زندگی ما شده و ما از آمدن او خوشحالیم. ما مختار را در دل تاریخ فراموش نکرده‌ایم و او را در به دنیای خودمان دعوت کرده‌ایم.
هنوز هزاران قهرمان وجود دارد که در دل صفحات تاریخ اسیر مانده‌اند و باید با شناختن آن‌ها، با یاد کردن از آن‌ها ، این قهرمان‌ها را از بند فراموشی آزاد کنیم.
اگر می‌بینیم که بچه‌های ایرانی عاشق اسطوره‌ها و قهرمانان خارجی هستند تقصیر کم کاری خودمان است . چون ما درباره این قهرمان‌ها بازی نساخته‌ایم. چون ما درباره آن‌ها انیمیشن درست نکرده‌ایم. مگر ممکن است . چون ما درباره این قهرمان‌ها بازی نساخته‌ایم. چون ما درباره آن‌ها انیمیشن درست نکرده‌ایم. مگر ممکن است . چون ما درباره این قهرمان‌ها بازی نساخته‌ایم. چون ما درباره آن‌ها انیمیشن درست نکرده‌ایم. مگر ممکن است درباره میر مهنا و گرشاسب بازی ساخته شود و نوجوان ایرانی آن را بازی نکند. مگر ممکن است انیمیشن جذابی مثل شکرستان ساخته شود و نوجوان ایرانی از دیدن آن لذت نبرد؟
هنوز دلاوران زیادی هستند که در دالان‌های تاریخ مانده‌اند. هنوز خیلی‌ها هستند که ما باید از آن‌ها یاد کنیم. پیدا کردن آن‌ها کار سختی نیست. فقط کافی است تاریخ این سرزمین را به دست بگیریم و صفحاتش را مرور کنیم. در هر صفحه از این تاریخ قهرمانان زیادی در کنار هم ایستاده‌اند که افتخارات این سرزمین را نوشته‌اند. اگر ما سرزمین پر افتخاری داریم برای خاطر این قهرمانان است. آن‌ها از ما چیز زیادی نمی‌خواهند. تنها خواسته‌شان این است که از آن‌ها یاد کنیم تا تاریخ افتخارات این سرزمین بسته نشود.

۵ نظر در ”;دلاوران سرزمین من“

  1. ملودی می‌گه:

    خیلی مطالب قشنگی داشتید
    خیلی ممنونم:)

  2. شمیلا می‌گه:

    شماکه هنوزبرایمانیمینشن هیتان رانیاوارده اید

  3. [...] آن‌ها یاد کنیم تا تاریخ افتخارات این سرزمین بسته نشود. وبلاگ ردپا Original thread: دلاوران سرزمین من, Author: A.YOOSEFI, Site: بدنسازی , [...]

  4. جنگ نرم و عملیات روانی می‌گه:

    با تشکر
    از مطلب شما در سایت استفاده شد
    http://www.psyop.ir/?p=8799

اضافه کردن نظر