خانه هایی از جنس صفر و یک

روزی روزگاری برای ساختن یک خانه از کوه سنگ می‌آوردند و خانه‌ها را با چوب و سنگ و مقداری گل می‌ساختند، بعدها آهن در کارخانه‌ها تولید شد و ستون‌های فولادی چای چوب‌ها را گرفت و با کمک سیمان بلوک‌های سیمانی درست شد. گل قبلی را در قالب‌ها ریختند و در کوره‌ها تبدیل به آجر کردند. البته این روش تا دو سه دهه قبل جواب می‌داد و حالا از روش‌های عجیب و غریب‌تری برای ساختن دنیا استفاده می‌کنند. با کمک طرح‌های پیش ساخته می‌توان در یک روز یک خانه کامل را ساخت و با همین روش این خانه را به شهر یا کشور دیگری انتقال داد.
تمام این توضیحات معمارانه را دادم تا به این جا برسم که شیوه‌های ساختن دنیا به سرعت در حال تغییر کردن است و هر روز روش تازه‌ای اختراع می‌شود.
تا دیروز باید مشت را به در می‌کوبیدند تا صاحب‌خانه از وجود مهمانی پشت در باخبر شود. بعد انواع زنگ‌ها و آیفون‌ها اختراع شد و حالا اگر کسی پشت در بایستد خود در شخص مورد نظر را شناسایی کرده و به او اجازه ورود می‌دهد.
قدیم‌ها جلوی در فروشگاه‌ها و بانک‌ها و هتل‌ها کسی می‌ایستاد تا در را برای افراد باز و بسته کند اما حالا خود در با یک چشم الکترونیکی ورود شخص جدید را تشخیص داده و باز و بسته می‌شود.
قبلاً برای اینکه چرخ‌های تولید یک کارخانه کار کند صدها نفر در کارخانه کار می‌کردند و سر ظهر با شنیدن صدای سوت ناهار کارخانه تعطیل می‌شد اما حالا بیشتر کارخانه‌ها اتوماتیک هستند و خود دستگاه‌ها با کمک یک سیستم کنترل کننده کار می‌کنند و برای ناهار هم نمی‌روند و گاه شبانه روزی کار می‌کنند.
زمانی برای مسافرت سوار اسب می‌شدند و برای رفتن به شهری در هزار کیلومتری آذوقه چندین هفته را بر می‌داشتند و در راه اسب‌هایشان را با اسب تازه نفس عوض می‌کردند ولی حالا افراد سوار هواپیما می‌شوند و یک ساعت بعد به مقصدشان در هزار کیلومتری می‌رسند.
زمانی برای ثبت یک میلیارد کلمه صدها درخت بریده می‌شد و هزاران کتاب توسط صدها نفر نوشته می‌شد تا یک میلیارد کلمه ثبت شود، ولی حالا تمام این همه اطلاعات بر روی قطعه کوچکی به اندازه نخود ثبت و نگهداری می‌شود.
تمام این تغییرات و میلیون‌ها تغییر دیگر توسط تکنولوژی اتفاق افتاده است و هر روز هم تغییرات پیچیده‌تری به وجود می‌آید که زندگی و آینده انسان را پیچیده‌تر می‌کند. هر روز ما این تغییرات را می‌بینیم و گاه با بسیاری از آن‌ها نمی‌توانیم خودمان را تطبیق بدهیم.
از طرف دیگر همین فناوری به همان اندازه که برای انسان مفید بوده است به همین اندازه هم برای انسان خطر ایجاد کرده. با همین فناوری ۶۰ سال قبل در یک لحظه توسط دو بمب کوچک اتمی صدها هزار نفر در یک ثانیه بخار شدند. حالا با فناوری زمان اکنون بمب‌هایی ساخته شده است که با یکی از آن‌ها می‌توان یک کشور را با تمام مردمش نابود کرد.
غیر از این‌ها زندگی ما آنقدر به فناوری‌هایی دنیای امروز وابسته شده است که اگر یکی از فناوری‌ها به هر دلیل از زندگی ما حذف شود زندگی غیر ممکن می‌شود و جان میلیون‌ها انسان به خطر می‌افتد. فرض کنید به هر دلیل برق یک کشور قطع شود. فکر می‌کنید چه اتفاقی بیفتد؟ زندگی ما آنقدر به برق وابسته است که امکان زندگی بدون برق برای ما انسان‌های قرن بیست و یکم وجود ندارد.
جالب است بدانید که بسیاری از فناوری‌های دنیای امروز ما از کارخانه‌ها گرفته تا انرژی و نظم اجتماعی و … همگی با هم شبکه هستند و توسط رایانه‌هایی بسیار قدرتمند اداره می‌شوند. به نظر شما اگر روزی روزگاری این رایانه‌های مرکزی خاموش شوند چه اتفاقی خواهد افتاد؟
در قرن بیست و یکم زندگی ما انسان‌ها به تعدادی ابر رایانه وصل است که حدوداً تمام موضوعات دنیای ما را کنترل می‌کنند و برنامه ریزی می‌نمایند. ماهواره‌ها و شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی با این ابررایانه‌ها کار می‌کنند. کارخانه‌ها و پالایشگاه‌ها و نیروگاه‌های مختلف به این ابررایانه‌ها وابسته هستند.
هم اکنون دنیای ما با شبکه بسیار پیچیده‌ای به نام اینترنت در هم گره خورده است که بیشتر رایانه‌های جهان به این شبکه متصل هستند.
حالا تصور کنید روزی روزگاری یک ویروس کوچک… یک ویروس بسیار کوچک، بتواند در این شبکه عظیم اختلال به وجود بیاورد. درست مثل ویروسی که چند سال قبل توانست میلیاردها دلار به اقتصاد جهان ضربه بزند. درست مثل ویروس استاکس نت که می‌خواست کارخانه‌ها و نیروگاه‌های کشور ما و بقیه کشورها را در کنترل خودش بگیرد. فکر می‌کنید آن وقت چه اتفاقی خواهد افتاد؟
ویروسی که چند سال قبل میلیاردها دلار به اقتصاد جهان ضربه زد و عده‌ای را به کشتن داد توسط یک نوجوان ۱۶ ساله طراحی شده بود. هم اکنون ویروس‌ها هر سال میلیاردها دلار در سراسر جهان مشکل ایجاد می‌کنند. اما اگر روزی ویروسی بتواند شبکه‌های برق و نیروگاه‌ها را در کنترل خودش بگیرد فاجعه بزرگی زمین و ساکنانش را تهدید خواهد کرد.
به گفته کارشناسان یک ویروس می‌تواند در کارخانه‌های مواد شیمیایی و نیروگاه‌های هسته‌ای تغییراتی ایجاد کند که باعث انفجارهای بسیار وحشتناکی شود که میلیون‌ها انسان را به کشتن بدهد.
به گفته همان کارشناسان جنگ‌های آینده کشورها از طریق شبکه اینترنت خواهد بود. سربازان دنیای امروز و آینده ویروس‌های کوچکی هستند که می‌توانند نابودی‌های بزرگی به وجود بیاورند.
اگر زمانی دو لشکر برای جنگ در دشت بزرگی با هم قرار می‌گذاشتند و آنقدر با هم می‌جنگیدند که یکی از طرفین شکست بخورد حالا فضای جنگ به وسعت جهان است و هرگز معلوم نمی‌شود سرباز کوچک دشمن از کجا آمده و کجا را هدف گرفته است.
دنیای امروز ما با صفر و یک ساخته شده است. با فشردن انگت روی کلیدها خلق شده است و به راحتی فشردن انگشت روی چند کلید دیگر این دنیا ممکن است نابود شود در حالی که در گذشته دنیا را از سنگ‌های محکمی می‌ساختند که اکنون بعد از هزاران سال بقایای آن‌ها مانده است.
دنیای امروز ما با این که فواید زیادی برای ما انسان‌های دنیای امروز ایجاد کرده اما می‌تواند هر لحظه تبدیل به یک کابوس خطرناک شود.

اضافه کردن نظر