بیچاره نوبل

هر سال در رشته های معروف علمی و انسانی به افرادی که کشف و یا فعالیت مهمی به نفع انسان ها انجام داده اند  جایزه ی  مهمی می دهند که به جایزه نوبل معروف است.
داستان جایزه نوبل به ۱۱۵ سال قبل بر می گردد. این جایزه بر اساس وصیت نامه یک دانشمند سوئدی به نام آلفرد نوبل بنیانگذاری شده است. آلفرد نوبل کسی است که دینامیت را اختراع کرده. دینامیت همان ماده ای است که باعث انفجارهای شدید می شود و از ان در ساختن بمب استفاده می کنند.
نوبل برای ساختن دینامیت تلاش های زیادی کرد و حتی در راه آزمایش های آن برادر کوچکش را هم از دست داد. اما در آخرهای عمرش از کار خودش پشیمان شد و تصمیم گرفت تمام ثروتش را برای کشف های علمی مفید استفاده کنند. او از قدرت مرگبار اختراع خودش خبر داشت برای همین با این کار خواست کمی بار عذاب روحش را کم کند. با وصیت نامه آلفرد نوبل تمام ثروت او تبدیل به جایزه هایی شد که هر سال به افراد و دانشمندانی که با کارهای علمی و اجتماعیشان به انسان ها خدمت کرده اند اهدا می شود.
از آن به بعد چهار مرکز در سوئد افراد و دانشمندان معروف جهان را بررسی می کنند و به شایسته ترین های آن ها جایزه می دهند. جایزه هم یک مدال طلا یک دیپلم افتخار و مبلغ ۱۰ میلیون کرونای سوئد است که حدود یک میلیون و سیصد هزار دلار می شود.
تا این جا تصور می شود که وصیت نامه آلفرد نوبل به طور کامل اجرا شده و احتمالا آلفرد در قبر با آرامش خوابیده باشد اما این مسئولان جایزه نوبل کارهایی می کنند که باعث می شود بدن آلفرد نوبل در گور بلرزد. یعنی به وصیت نامه او درست عمل نمی کنند و جایزه هایشان را به افراد شایسته نمی دهند بلکه به کسانی که دوست دارند می دهند و مسائل سیاسی و منافع سیاسی در انتخاب هایشان خیلی تاثیر دارد.
با اینکه جایزه نوبل در سوئد انتخاب می شود اما امریکایی ها تاثیر زیادی در انتخاب فرد مورد نظرشان برای این جایزه دارند که همین تبعیض ها و سوء استفاده ها باعث ناراحتی بسیاری از اندیشمندان و دانشمندان جهان شده است.
یکی از جایزه های مهم نوبل جایزه ادبیات است. که یکی از برندگان معروف آن ژان پل سارتر نویسنده و اندیشمند فرانسوی بود که این جایزه را قبول نکرد.
برنارد شاو نویسنده معروف هم که برگزیده جایزه ادبی نوبل شده بود این جایزه را نپذیرفت و گفت: این پول از فروش مواد منفجره به دست می آید که درکارخانه های مهندس نوبل تولید می شود. بیشتر این مواد در کشتار مردم بکار می رود و یک «انسان» چنین پولی را دریافت نمی کند. انسان پول آلوده و ناپاک را نباید هزینه زندگانی کند.
در انتخاب جایزه نوبل موضع گیری های سیاسی نویسنده ها خیلی مهم است. برای مثال افرادی که به یهود و صهیونیسم تمایل بیشتری دارند همیشه امکان انتخابشان بیشتر بوده. برای مثال در سال ۲۰۰۱ وی.اس.نایپول نویسنده انگلیسی هندی الاصل جایزه نوبل ادبی را برد که به اعتقاد بیشتر نویسنده ها اثر ویژه ای برای انتخاب شدنش نداشت اما او افکار ضد اسلامی شدیدی داشت که در آن سالها خیلی به درد آمریکایی ها می خورد. این نویسنده در مصاحبه‌ای اسلام را مکتب تروریسم و مسلمانان را تروریست‌های خشن و متعصب قلمداد کرد.
یک سال بعد یعنی در سال ۲۰۰۲ نویسنده یهودی الاصل مجارستانی به خاطر نوشته هایش درباره مظلومیت یهود و هولوکاست جایزه نوبل را برد.
بدتر از شرایط جایزه ادبی نوبل ، سوء استفاده از جایزه صلح نوبل است. این جایزه یکی از شش جایزه ای است که هر سال به برندگان نوبل داده می شود و قرار است به کسانی داده شود که به صلح در جهان کمک کرده اند و باعث شده اند انسان از خطر و نابودی رهایی یابند اما این جایزه هر سال مثل بازیچه ای به کسانی اهدا می شود که با سیاست های آمریکا موافق هستند و یا به آشوب در کشورهای دیگر کمک می کنند. برای مثال امسال جایزه صلح نوبل به یک ناراضی چینی اهدا شد. آمریکا که الان با چین رقابت شدیدی دارد جایزه صلح نوبل را به یک مخالف دولت چین داد تا به نا آرامی در چین کمک کند.
موسسه راسموسن در آمریکا نظر سنجی جالبی انجام داد تا نظر آمریکایی ها را درباره جایزه صلح نوبل بپرسد. جواب آمریکایی ها واقعیت را علنی کرد. ۵۶ درصد آمریکایی ها اعتقاد داشتند انتخاب افراد برای جایزه صلح نوبل ربطی به تلاش آن ها برای ایجاد صلح در جهان ندارد بلکه بستگی به سیاست های آمریکا دارد. به نظر آن ها کسانی برای جایزه صلح انتخاب می شوند که به سیاست های آمریکا در جهان کمک می کنند.


در سال ۲۰۰۳ شیرین عبادی به خاطر فعالیت هایی که علیه نظام جمهوری اسلامی داشت ،و به خاطر حمایت هایش از فرقه بهائیت جایزه صلح نوبل را گرفت. شیمون پرز رئیس رژیم صهیونیستی که کارنامه سیاهش در نابودی فلسطینی ها را همه می دانند یکی دیگر از برندگان جایزه صلح نوبل است.
سیاست بازی در جایزه های نوبل خیلی ها را ناراحت می کند اما بیشترین عذاب نصیت خود آلفرد نوبل می شود که هر سال یک زلزله اساسی را در قبر تجربه می کند و از اینکه وصیت نامه اش به دست عده ای سوء استفاده چی افتاده از  خشم سرخ می شود. بیچاره آلفرد که تلاش کرد اشتباهش را جبران کند حالا حتما فکر می کند کاش دینامیت را اختراع نکرده بودم. ولی تاسف سودی ندارد آلفرد. کاش وصیت نامه ات را بهتر می نوشتی تا به دست این هایی که از چایزه های تو سوءاستفاده می کنند نیفتد.

۴ نظر در ”;بیچاره نوبل“

  1. احدی می‌گه:

    عزیزان !
    با سلام و درود بی پایان به همۀ شما .
    حیف است سروده های ماندگار و زوال نا شدنی ، به مرور زمان از درخت خاطره ها بیافتد .
    بنده ویبلاکی را بمنظور جمع آوری این سروده های جاودانی ، از شعرای معاصر سه کشور پارسی زبان که متعلق به جامعۀ بشری هستند ، ایجاد و تازه رویدست گرفته ام .
    از شما عزیزان خواهشمندم در قدمۀ نخست ، این ویب را درج پیوند ویبلاکهای خویش نمائید . ثانیاً اشعاری را که به نظر شما جاودانی بمانند نیز در قسمت نظریات معرفی کنید ، تا در ثبت آن اقدام شود .
    با تشکر فروان از شما
    احدی

  2. ونوس می‌گه:

    سلام. قالب نو مبارک. همینطور از مطلب تاثیرگزارتان ممنونم. شادباشید :evil:

  3. سلام
    با تشکر از تلاش شما در ایجاد محتوای مناسب در فضای مجازی، به اطلاع می رساند به همین منظور این پست بر روی سایت گرداب در بخش “در حاشیه” قرار گرفت.
    http://www.gerdab.ir/fa/news/3436
    روشنگری شما در فضای مجازی ستودنیست.

    همت مضاعف

اضافه کردن نظر